De slapeloosheid van mijn vrouw mondt uit in een wilde vrijpartij met haar baas tijdens een wild weekend.

Titus komt laat en uitgeput thuis, maar zijn vrouw ligt wakker te woelen en te draaien. Haar aanhoudende slapeloosheid weerhoudt hem ervan te rusten terwijl hij door de vertrouwde gangen dwaalt. Wanhoop drijft hem tot het uiterste, en hij vindt troost en verlossing in haar warme omhelzing. Hun lichamen botsen tegen het koele aanrecht in de keuken, hevig en hartstochtelijk. Later is de vloer van de woonkamer getuige van hun oerdans, elke beweging een wanhopige smeekbede om verbondenheid. Haar kreten echoën door het lege huis en snijden door de nacht, terwijl Titus haar onophoudelijk opeist. De nacht is van hen, een stille strijd tegen slapeloosheid, waarin genot de enige winnaar is. Bij zonsopgang vinden ze hen in elkaar verstrengeld, eindelijk voldaan, klaar om een nieuwe dag tegemoet te treden met gedeelde, vleselijke geheimen.